Γεια Μιχαήλ,
Για να είμαι ειλικρινής, είχαμε συχνά συγχέονται. Μιχαήλ Cabon - Michael Chabon, είναι σχεδόν το ίδιο. Αρκετές φορές μου ζητήθηκε, είστε "Michael Chabon; ". Εγώ απάντησα "ναι" με ανέσεις στο λογαριασμό της δίνοντας έμφαση στους κάποιο σφύριγμα Ωβέρνη ανοίγοντας το στόμα του λεξικογραφική αυτή τη διαταραχή. Στις μηχανές αναζήτησης, ένιωσα ότι κάποιοι στο Διαδίκτυο των ΗΠΑ προσγειώθηκε σε αυτό το site με το μυαλό σας, σκέφτομαι. Πιστεύω ότι ισχύει το αντίστροφο. Έτσι δεν μπορούσα να περιμένω να διαβάσω τι σχεδόν συνονόματό μου είχε γράψει. Μου πήρε λίγο χρόνο, επειδή είστε ένας συγγραφέας εδώ και αρκετό καιρό και πρέπει να πω ότι είμαι πολύ περήφανος για μένα, εεε εσείς,.
Με "Οι Απίστευτες Περιπέτειες του Καβαλιέρ και Clay" είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι μέσα στην ιστορία της Αμερικής από τη δεκαετία του '30 με την αυγή της δεκαετίας του '60 μέσα από το πρίσμα των κόμικς, αυτά τα κόμικς θέτει στο προσκήνιο υπερήρωες, θα σας μιλήσω. Οι συγγραφείς φανταστεί, Καβαλιέρ και Κλέι, δύο ξαδέρφια, ένα στο σενάριο, το άλλο σχέδιο, θα φέρουν την επανάσταση στις comic-books για να τους δώσει μια πολιτική έννοια, όπως οι ναζί ξεκινήσουν την εργασία τους από την καταστροφή στην Ευρώπη και την εξάλειψη των Εβραίων γονείς των οποίων τα Καβαλιέρ, ένας ντόπιος της Πράγας και κατέφυγε με τον ξάδελφό του, Clay Ηνωμένες Πολιτείες. Εκτός από τη φαντασία τους μοιάζει με καμία άλλη.
Συχνά είναι αστείο, μερικές φορές οδυνηρή, και να αφαιρεθεί σχεδόν ακαταμάχητη. Για να είμαι ειλικρινής, αυτό με έκανε να θέλω να πάω για ύπνο κατά τη διάρκεια της εβδομάδας που πήρα αυτή την ανάγνωση, 850 σελίδες. Αυτό είναι το τεστ που μου επιτρέπει να κρίνει αν το βιβλίο μου αρέσει ή όχι. Εν τω μεταξύ, διάβασα, είναι ένα μικρό ατύχημα, αλλά κάνει τα πράγματα μια μπάντα-dessinessai, με την έννοια ότι το φόντο είναι της τάξης του δίκη, αλλά η μορφή είναι ένα κωμικό " Ανακαλύπτοντας το κόμικ " από Scott McCloud . Ο άνθρωπος είναι ένας στοχαστής της σύγχρονης κόμικς. Σχεδιάζει πολλά, αλλά και σκέψης, που δεν είναι ασυμβίβαστο. Στο βιβλίο του εξηγεί τη σημασία ότι τα κόμικς, τα κόμικς στις Ηνωμένες Πολιτείες, και ήταν σε θέση να μετακινηθεί από μια απόσπαση της προσοχής σε μια σύνθετη τέχνη. Λέει, επίσης, όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα κόμικς ή αντιμετωπίζουν σήμερα για να κερδίσει: πολύ κοντά στους χαρακτήρες και ιστορίες, η εικονική απουσία ορατών καλλιτέχνες μειονότητα ή όχι, τους οιονεί και η απαγόρευση καύσης που ακολούθησε καταγγελία από παιδοψυχίατρο, Wertham, μετά τον πόλεμο, ένα δίκτυο διανομής σε παρακμή, το θέμα των εκδοτών .... Και προσφέρει τροφή για σκέψη για το μέλλον των κόμικς. Είναι βλασφημία καλά κάνει. Δεν είμαι αρκετά σε θέση να πει εάν η δήλωση είναι δίκαιη και επαρκή, το αφήνω στους ειδικούς στον τομέα αυτό, αλλά σε κάθε περίπτωση, το επιχείρημα ισχύει.
http://www.dailymotion.com/videox2j4bg~~V
Εν ολίγοις, δεν ξέρω Μιχαήλ, αν διαβάζετε αυτό το βιβλίο McCloud. Δύο βιβλία σου βγήκε εκείνη τη χρονιά στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έτσι, αν αυτή είναι η περίπτωση, είναι μάλλον αφού έχει διατυπώσει γραπτώς το βιβλίο σας ότι κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ (το οποίο δεν ξέρω αν είναι ένα απόλυτο πρότυπο της λογοτεχνικής ποιότητας, αλλά όσα έχω διαβάσει, η μείωση των Αυτοκρατορία Whiting, ο Richard Russo, η συνομοσπονδία των Dunces Toole, JJ, το Maus του Σπίγκελμαν ή, άνοιξα το σύμπαν και συγγραφείς οι οποίοι διαφορετικά θα είχε παραμείνει άγνωστη σε μένα).
Για αυτή την ιστορία και τις καλές εποχές, σας ευχαριστώ.
Ένα δώρο μπόνους για τους οπαδούς Μπάτμαν.
Μια ακόμα απάντηση ↓
Μια MaudSoulat / / Ιανουάριος 19, 2010 στις 13:10
Είσαι σχεδόν το ίδιο
Όταν είναι ένα χρονικό του Michael Chabon στο βιβλίο του Μάικλ Cabon;
Αφήστε ένα σχόλιο